මතකයකට එහා ගිය ආදරයක අභිමන්ත්රණය “My Dearest”
සමහර කතා තියෙනවා බලලා ඉවර වුණාම හිත ඇතුළේ ලොකු හිස්තැනක් ඉතිරි කරලා යන… තවත් සමහර කතා තියෙනවා ඒ කතාවේ චරිතත් එක්කම අපිවත් ඒ කාලයට, ඒ වේදනාවට, ඒ ආදරයට අරන් යන. “My Dearest” කියන්නේ මට නම් ඒ වගේ අමතක නොවන අත්දැකීමක්.
යුද්ධයක බිහිසුණු බව මැද ලියවුණු ප්රේම වෘතාන්තය…
ජෝසොන් රාජවංශය ආක්රමණයට ලක්වෙන ඒ අඳුරු කාල පරිච්ඡේදය ඇතුළේ, ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටන් කරන මිනිස්සු අතරේ, ‘ආදරය’ කියන දේ කොයිතරම් ශක්තිමත්ද කියලා මේ කතාව අපිට කියලා දෙනවා. Jang-hyun සහ Gil-chae ගේ ආදරය නිකම්ම නිකම් ආදර කතාවක් නෙවෙයි; ඒක කැපකිරීම්, ඉවසීම සහ නොසැලෙන විශ්වාසය පිළිබඳ දිගු ගමනක්.
”මම කොහේ හිටියත්, කොයි ලෝකේ හිටියත්, මම ඔයාව හොයාගෙන එනවා…”
Jang-hyun ගේ ඒ නිහඬ ආදරය… ඇයව ආරක්ෂා කරන්න ඔහු තමන්ගේ ජීවිතය පවා පරදුවට තියපු වාර අනන්තයි. Gil-chae කියන්නේ මුලින්ම හුරතල් කෙල්ලෙක් වුණත්, ජීවිතේ කටුක අත්දැකීම් එක්ක ශක්තිමත් ගැහැනියක් වෙන හැටි දකිද්දී ඇත්තටම ඇස්වලට කඳුළු එනවා. ඔවුන් දෙන්නා එකතු වෙන්න දරපු වෙහෙස, වාර ගණනාවක් මඟ හැරුණු හැටි, ආයෙමත් හමුවුණු හැටි දකිද්දී පපුව ඇතුළේ මොකක්දෝ වේදනාවක් දැනෙනවා.
ඇයි මේ කතාව මේ තරම් හිතට වදින්නේ?
“ඔයා මාව අමතක කළත්, මම ඔයාව මතක තියාගන්නවා” කියන ඒ හැඟීම. යුද්ධය නිසා විනාශ වුණු ජීවිත, වහලුන් විදිහට විඳපු දුක් ගැහැට මැද වුණත් මනුෂ්යත්වය සහ ආදරය ඉතිරි වුණු හැටි. Namkoong Min ගේ ඒ ඇස්වලින් කියපු කතාවයි, Ahn Eun-jin ගේ හැඟීම්බර රංගනයයි මේ කතාවට පණ දුන්නා.
සැබෑ ආදරය කියන්නේ හැමදාම ළඟින් ඉන්න එකටම නෙවෙයි, කොයිතරම් දුරින් හිටියත්, කොයිතරම් බාධක ආවත් තමන්ගේ ‘ආදරණීයයා’ වෙනුවෙන් හදවතේ කොනක ඉඩක් වෙන් කරලා තියන එකටයි. අන්තිම මොහොත වෙනකම්ම හුස්ම හිර කරගෙන බලපු, හිනා වුණු, ඒ වගේම ගොඩක් අඬපු කතාවක්. ඔයා තවමත් මේක බැලුවේ නැත්නම්, ඔයාට මඟ හැරෙන්නේ ආදරය ගැන ලියවුණු ලස්සනම කවියක්…
